กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 97 กลืนกินเพลิงวิญญาณ
“เข้าใจแล้ว”
เฉินมู่พยักหน้า สูดหายใจเข้าลึก ๆ จากนั้นก็ทะยานเข้าไปในหุบเขาหมื่นอัคคี
เมื่อเห็นแผ่นหลังของเฉินมู่ค่อย ๆ เลือนหายไป ฉู่เฟิงที่อยู่ข้าง ๆ ก็อดเอ่ยถามไม่ได้ “เจ้าสำนักศึกษา เฉินมู่จะฝึกเพลิงวิญญาณให้เชื่องได้หรือไม่?”
“ไม่รู้”
เจิ้งหมิงฮุยส่ายหน้า “เพลิงวิญญาณฝึกให้เชื่องได้ยากยิ่ง โดยทั่วไปแล้ว ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นแปรสมุทรตัวเล็ก ๆ คิดจะฝึกเพลิงวิญญาณให้เชื่อง นั่นไม่ต่างอะไรกับเพ้อฝัน”
“แต่หากเป็นเฉินมู่ ก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้”
“พวกเจ้าก็เห็นพรสวรรค์ด้านลายอักขระจารึกของเขาแล้ว ตอนนี้ไม่ว่าเฉินมู่จะสร้างปาฏิหาริย์อะไร ข้าก็ไม่แปลกใจ”