กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 89 อาจารย์ฉู่และอาจารย์เมิ่ง
“แตกต่างอย่างไรหรือ?” หลงหวยเหรินถามท่านอธิการหลี่ด้วยความสงสัย
“พวกเจ้าก็รู้ว่าช่างจารึกลายอักขระมีน้อยอยู่แล้ว คนที่มีคุณสมบัติเข้ามาเรียนในสำนักศึกษาเฉียนหยวนของเรายิ่งมีน้อยเข้าไปใหญ่”
“ตอนนี้สถาบันอักขระสลักของเรามีอาจารย์ว่างอยู่หลายคนแล้ว ไม่มีนักเรียนเหลือพอจะมอบให้พวกเจ้าสอน”
“แต่การประลองยังคงจัดขึ้นตามปกติ”
หลังลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ท่านอธิการหลี่ก็ค่อย ๆ กล่าวว่า “เช่นนี้แล้วกัน ข้าจะมอบหมายพวกเจ้าให้ไปช่วยอาจารย์ของสถาบันอักขระสลักสอนนักเรียน”
“ถึงตอนนั้น นักเรียนเหล่านั้นก็ยังนับว่าเป็นลูกศิษย์ที่พวกเจ้าฝึกสอน”
“ส่วนการประเมิน ก็ใช้นักเรียนเหล่านั้นมาเปรียบเทียบกันได้”