กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 56 ทะลวงขั้นแปรสมุทร
ชั่วขณะหนึ่ง บรรพชนเมิ่งเอ่ยปากชื่นชมไม่ขาด
แต่ในตอนนั้นเอง บรรพชนเมิ่งก็พลันเกิดความคิดไม่สู้ดีขึ้นมา “สระโอสถวิญญาณแห่งนี้คงไม่ถูกเฉินมู่ดูดจนแห้งจริง ๆ หรอกนะ”
“อย่าให้เป็นเช่นนั้นเลย”
“นี่เป็นสิ่งที่ตระกูลเมิ่งสะสมมานานกว่าสิบปีเชียวนะ”
……
“หืม?”
“เกิดอะไรขึ้น?”
อู๋เยว่ชิงซึ่งกำลังหลับตาดูดซับปราณวิญญาณอยู่ พลันรู้สึกว่าปราณวิญญาณรอบข้างคล้ายจะเบาบางลง
แต่อู๋เยว่ชิงก็ไม่ได้ใส่ใจ อย่างไรเสียคนมากมายกำลังดูดซับปราณวิญญาณพร้อมกัน ปราณวิญญาณเบาบางลงก็เป็นเรื่องปกติ