กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 50 เผยซิงเหอตกตะลึง
“อืม แม้ฝีมือการจารึกจะยังไม่ชำนาญนัก แต่ก็เริ่มมีเค้าของปรมาจารย์แล้ว”
“สมกับเป็นศิษย์ของช่างจารึกลายอักขระระดับสองขึ้นไปจริง ๆ เก่งกว่าพวกครึ่ง ๆ กลาง ๆ อย่างพวกเราเสียอีก”
เผยซิงเหอมองท่าทางการจารึกลายแก่นทองคำสามแปรของเฉินมู่ แววตาเผยความพึงพอใจ
เพียงเฉินมู่จารึกอักขระไปไม่กี่เส้น เผยซิงเหอก็ตัดสินได้แล้วว่า พรสวรรค์ด้านวิถีช่างจารึกลายอักขระของเฉินมู่จัดว่ายอดเยี่ยมอย่างแท้จริง
ในฐานะช่างจารึกลายอักขระที่เก่งกาจที่สุดแห่งมหาเฉียน เผยซิงเหอก็รับศิษย์ไว้หลายคน
ปกติเวลาเห็นศิษย์เหล่านั้นก็รู้สึกว่าไม่เลว แต่เมื่อเทียบกับเฉินมู่แล้ว พวกเขาดูด้อยกว่าอย่างเห็นได้ชัด