กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 42 ทะลวงสู่ขั้นเปิดชีพจรขั้นห้า
“ไม่ได้การ ข้าต้องบอกเรื่องนี้ให้ประมุขสำนักรู้ อัจฉริยะปีศาจเช่นนี้สมควรให้ประมุขสำนักรับรู้”
“อย่าเลย ประมุขสำนักมีงานมากมายในแต่ละวัน จะมีเวลามาสนใจเรื่องของสำนักชั้นนอกได้อย่างไร”
“ข้าว่าไปบอกประมุขยอดเขาหลัวดีกว่า อย่างไรคนผู้นี้ก็เป็นประมุขยอดเขาหลัวที่พาเข้าสำนัก”
“ใช่ ๆ ควรให้ประมุขยอดเขาหลัวรู้”
ขณะที่เหล่าผู้อาวุโสกำลังจะไปแจ้งประมุขยอดเขาหลัว แสงจากหอทะลวงสวรรค์เก้าเร้นลับก็วาบขึ้น ร่างหนึ่งปรากฏขึ้นท่ามกลางเหล่าผู้อาวุโส
คนผู้นี้รูปงาม แต่สภาพกลับดูมอมแมมอยู่บ้าง เสื้อผ้าบนร่างขาดวิ่นราวกับขอทาน
เขายังสบถด่าไม่หยุด “บัดซบ อะไรกัน ชั้นสามกลับเป็นหุ่นเชิดขอบเขตแปรสมุทรขั้นหนึ่ง”