กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 15 กายาเทพไท่อี้
“ที่ไหนกัน ข้าจะกล้ารวบอำนาจท่านได้อย่างไร”
“ยังจะบอกว่าไม่ได้อีก ลองดูสิ ผู้อาวุโสพวกนี้ไม่ฟังคำข้าแล้ว”
“เป็นแค่เรื่องบังเอิญ เรื่องบังเอิญเท่านั้น...”
ขณะที่เฉินมู่กับเฉินหย่วนหยอกล้อกันอยู่ ชายชราคนหนึ่งก็ปรากฏขึ้นกลางท้องฟ้าอย่างเงียบเชียบ
ที่น่าประหลาดยิ่งกว่าคือ แม้ชายชราผู้นี้จะปรากฏตัวแล้ว ไม่ว่าจะเป็นสัตว์ปีกสัตว์สี่เท้า หรือผู้ฝึกยุทธ์และปุถุชน ต่างก็ราวกับไม่เห็นชายชราผู้นี้
ชายชรามองเฉินมู่พินิจอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนขมวดคิ้ว “แปลก เหตุใดคนผู้นี้จึงมีกลิ่นอายของศิษย์พี่ข้า?”
“หรือว่า...”
“เป็นไปไม่ได้! ศิษย์พี่ของข้า ชิวเซียวเหยา เป็นตัวตนเช่นไร จะถูกเด็กน้อยคนหนึ่งควบคุมได้อย่างไร”