กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 3 ผู้มาเยือนจากสำนักศึกษาเสวียนหยวน
เฉินมู่มองเฉินเจียงตรงหน้า แววตาเย็นเยียบ
เฉินมู่คาดการณ์ไว้นานแล้วว่าจะมีคนฉวยโอกาสก่อเรื่อง
ตั้งแต่เกิดมา เฉินมู่ก็เป็นยอดอัจฉริยะแห่งตระกูลเฉิน ตลอด 18 ปี เขากดข่มคนรุ่นเดียวกันจนแทบไม่มีผู้ใดเงยหน้าได้
ยามนี้เขาบาดเจ็บสาหัส สูญสิ้นขั้นบำเพ็ญไปแล้ว ย่อมมีพวกตัวตลกที่ทนอยู่เฉยไม่ไหวออกมาก่อเรื่อง
หลังประเมินเฉินมู่จากที่สูงอยู่ครู่หนึ่ง เฉินเจียงก็เยาะเย้ยว่า “นี่น่ะหรือ นายน้อยแห่งตระกูลเฉินของข้า?”
“จุ๊ ๆ เหตุใดถึงเหลือแค่ขั้นหลอมกายชั้น 3 ขั้นบำเพ็ญเท่านี้ยังสู้ข้าไม่ได้ กล้าดียังไงมาครองตำแหน่งนายน้อย?”
ระหว่างกล่าวถากถาง เฉินเจียงก็รู้สึกสะใจขึ้นมาในใจ