เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 232 ร่วมแรงร่วมใจ
หลินซิงเหอยืนอยู่ ณ ส่วนลึกของถ้ำคลื่นทมิฬ ในมือกำเศษบ่อดวงจิตที่เปล่งประกายแสงสีฟ้าหม่นเอาไว้แน่น อีกทั้งยังมีป้ายยันต์ที่สลักด้วยอักขระยันต์โบราณอยู่อีกหนึ่งแผ่น
แววตาของนางทอประกายเย็นเยียบท่ามกลางความมืดสลัว ราวกับมองทะลุแผนการชั่วร้ายที่ซุกซ่อนอยู่ใต้เงามืดเหล่านั้นได้หมดสิ้นแล้ว
ที่แห่งนี้มีลมหยินพัดหวีดหวิว บนผนังถ้ำเต็มไปด้วยอักขระอสูรรูปเถาวัลย์ที่เลื้อยขยับ คล้ายกับเป็นสิ่งมีชีวิตบางอย่าง
หลินซิงเหอมิได้รั้งอยู่นาน ร่างของนางวูบไหวเพียงคราเดียวก็เลือนหายไปในความเงียบงันอันไร้ชีวิต ทิ้งไว้เพียงเงาเลือนรางกับกลิ่นคาวเลือดจางๆ ในอากาศ
หลังจากกลับมาถึงจวนมรดกปราชญ์กระบี่ นางก็ยืนอยู่บนที่สูงของซากปรักหักพัง ทอดสายตามองไปยังขุนเขาและสายน้ำเบื้องไกลที่ถูกไฟสงครามฉีกกระชาก
พลังของราชันยมโลกกำลังแผ่ขยายออกไปอย่างรวดเร็ว หากยังไม่รวมกำลังของฝ่ายต่างๆ เข้าด้วยกัน ทั่วทั้งทวีปเสวียนเซียวคงต้องจมดิ่งสู่ราตรีกาลอันเป็นนิรันดร์