0215

⬢⬢⬢

ตอนที่ 215 เงาเดียวย่างไล่ศัตรู

ราตรีมืดหนัก ลมผ่านเงียบงัน

หลินซิงเหอยืนอยู่หน้าซากตำหนักเงาทมิฬ ปลายนิ้วกำเกราะกระบี่เบา ๆ ราวหิ่งห้อยสายหนึ่งเรืองรองจางในราตรี

นางไม่ลังเล ผลักประตูเข้าไปพลัน ประตูไม้ที่ถูกฝุ่นปิดทับเนิ่นนานส่งเสียงครืดต่ำออกมา ราวปลุกแดนตายที่หลับใหลเนิ่นนานนี้ให้ตื่น

ในอากาศอบอวลด้วยกลิ่นเน่าและกลิ่นอับ ผสมกลิ่นคาวเลือดจาง ๆ ที่มีบ้างไม่มีบ้าง

ฝีเท้าหลินซิงเหอเบาหวิวราวเหยียบใบไม้ร่วง ทุกย่างก้าวล้วนลงตรงรอยแตกของพื้นอย่างแม่นยำจนไร้เสียง

สายตาของนางดุจคบเพลิง คว้าจับทุกความเคลื่อนไหวในความมืด

เกราะกระบี่หมุนเวียนในฝ่ามือ ประกายทองส่องวูบ เผยให้เห็นโถงทางยาวคดเคี้ยวลึกเบื้องหน้า