0210

⬢⬢⬢

ตอนที่ 210 เงาตกค้างแห่งเงามืด

ราตรีกาลมืดมิด ทางช้างเผือกทอดตัวต่ำลง

หลินซิงเหอก้าวเดินบนทางเดินหินเขียวมุ่งหน้ากลับสู่เรือนหลักตระกูลหลิน ฝีเท้าแผ่วเบาแต่แฝงไว้ด้วยความเย็นชาหลายส่วน

แสงสีทองในหอคอยกระบี่ที่ส่องสะท้อนบนตราประทับตรงหว่างคิ้วของนางยังไม่เลือนหายไปโดยสิ้นเชิง ปราณกระบี่ภายในกายพลุ่งพล่านประหนึ่งคลื่นซัดสาด วิญญาณกระบี่ในส่วนลึกของจุดตันเถียนส่งเสียงครางต่ำเป็นครั้งคราว คล้ายกับสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายไม่สงบบางอย่าง

นางเงยหน้าขึ้นมองไปยังแดนไกล เงาร่างสีดำสายนั้นอันตรธานหายไปอย่างไร้ร่องรอยนานแล้ว

เมื่อก้าวเข้าสู่คฤหาสน์ ลานเรือนอันคุ้นเคยยังคงเงียบสงบเช่นเดิม แต่กลิ่นอายประหลาดสายหนึ่งที่อบอวลอยู่ในอากาศกลับทำให้หัวใจนางบีบเกร็งขึ้นเล็กน้อย นั่นคือจิตสังหาร ซ่อนอยู่อย่างล้ำลึก ทว่าไม่อาจหลบพ้นการรับรู้ของนางไปได้

"คุณหนู" เสียงอันคุ้นเคยดังมาจากเงามืด