กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 164 สามชีพจรรวมเป็นหนึ่ง
หลินซิงเหอนั่งขัดสมาธิ สัมผัสทั้งห้าถูกเถ้าถ่านของเพลิงทัณฑ์เผาฟ้ากลืนกิน
ภายในทะเลสำนึก เส้นจิตกระบี่สามสายถักทอกันดั่งตาข่ายหมู่ดาว ทว่ากลับไม่อาจรวมเป็นหนึ่งได้เสียที
ทุกครั้งที่นางพยายามดึงเปลวเพลิงอันร้อนระอุนั้นหลอมเข้าไปในส่วนลึกของเส้นลมปราณ ก็จะมีความเจ็บปวดราวฉีกเนื้อขาดกระดูกพัดกวาดไปทั่วสรรพางค์
เหงื่อเย็นผุดที่หน้าผาก ริมฝีปากกัดจนแตกก็ยังไม่รู้ตัว
สติสัมปชัญญะวนเวียนอยู่ตรงขอบแห่งการพังทลาย ในสมองปรากฏภาพคืนนั้นที่ศาลบรรพชนของตระกูลครั้งแล้วครั้งเล่า—มารดามอบจี้หยกให้ในมือก่อนสิ้นใจ แววตามีแต่ความเด็ดเดี่ยวและความไม่ยอมจำนน
“ข้าตายที่นี่ไม่ได้……” นางพึมพำเบา ๆ เสียงแทบถูกเสียงกึกก้องดั่งฟ้าผ่าในร่างกลืนหาย