0132

⬢⬢⬢

ตอนที่ 132 สุสานกระบี่ปรากฏสู่โลก

แสงที่สานกันระหว่างทองและดำมืดค่อย ๆ ถอยร่นไปราวกับกระแสน้ำ หลินซิงเหอรู้สึกราวกับตนเองเพิ่งผ่านฝันร้ายอันยาวนานมา

นางเบิกตากว้างในทันใด แต่สิ่งที่ปรากฏแก่สายตากลับไม่ใช่หุบเหวมรณะยมโลกอย่างที่คาดไว้ หากเป็นพื้นที่ปิดที่เลือนลางราวกับความว่างเปล่า

รอบกายว่างเปล่า มีเพียงอักษรจารึกยันต์กระบี่โบราณนับไม่ถ้วนลอยอยู่กลางอากาศ เปล่งแสงเรืองรองจาง ๆ ราวดวงดาวที่กะพริบในท้องฟ้ายามค่ำคืน

อักษรจารึกเหล่านี้เรียบง่ายและลึกลับ แฝงพลังอันแข็งแกร่งที่ยากจะบรรยาย ราวกับกำลังเล่าเรื่องราวประวัติศาสตร์โบราณที่ถูกลืมเลือน

หลินซิงเหอพยายามพยุงตัวลุกขึ้น ยิ่งรู้สึกเจ็บปวดตามร่างกายราวจะแตกออก พลังจิตกระบี่ในกายก็หมดสิ้นลงเช่นกัน

นางกวาดตามองไปรอบ ๆ พยายามหาทางออก แต่กลับพบว่าพื้นที่แห่งนี้ดูเหมือนไม่มีทางออกใดเลย