0126

⬢⬢⬢

ตอนที่ 126 เงื่อนงำตำหนักเงา

ยามราตรีดั่งจานหมึกยักษ์ ข้นเหนียวจนไม่อาจละลาย

ลมโชยผ่านยอดไม้ ส่งเสียงครวญคร่ำแผ่วเบา ราวภูตผีกระซิบกระซาบกัน

เฟิงหลิงเฉ่าลดเสียงลง คำกำชับสุดท้ายเบาเสียดั่งยุงข้างหู “รังอีกาดำคือฐานที่มั่นรอบนอกที่ป้องกันแน่นหนาที่สุดในบรรดาทั้งหมด พวกเจ้า…จงระวังให้ดี จำไว้ให้แม่น มองมากพูดน้อย หากเจอสถานการณ์ใดก็ตาม ให้เอาความปลอดภัยของตัวเองเป็นที่ตั้ง”

หลินซิงเหอพยักหน้า รับชุดคนรับใช้สีดำที่นางยื่นให้มา

เนื้อผ้าหยาบ กลิ่นอับชื้นจาง ๆ ติดมา สวมแล้วราวกับพันธนาการอันหนักอึ้ง

ซูจิ่วชิงก็เปลี่ยนเป็นชุดแบบเดียวกัน หลังค้อมลง ยิ่งดูราวกับคนรับใช้ชราที่แสงชีพริบหรี่

มีเพียงลู่เฟิงที่ร่างสูงตรง แม้จะอยู่ในชุดผ้าหยาบ ก็ยังกลบซ่อนความสง่างามกล้าหาญไว้ไม่มิด