0123

⬢⬢⬢

ตอนที่ 123 รอยแยกยมโลก

แสงสีแดงของแท่นบูชายัญ ประดุจดวงตายักษ์สีโลหิตที่ค่อยๆ ลืมตาขึ้น จ้องมองซากปรักหักพังที่ถูกลืมเลือนแห่งนี้อย่างละโมบ

ในอากาศ กลิ่นอายเน่าเปื่อยเย็นเยียบนั้นยิ่งทวีความเข้มข้น ประหนึ่งไอกลิ่นศพที่สะสมอยู่ใต้ก้นบึ้งพิภพมานับพันปี ถูกปลดปล่อยออกมาจนหมดสิ้นด้วยความแปรปรวนอันกะทันหันนี้

หลินซิงเหอเดินอยู่หน้าสุด ฝีเท้าของนางมั่นคง ทว่าฝ่ามือที่กำกระบี่กลับมีเหงื่อซึมออกมาเล็กน้อยแล้ว

นางสัมผัสได้ว่า ตามการเคลื่อนไหวที่ผิดปกติของแท่นบูชายัญ มิติโดยรอบก็คล้ายจะเหนียวเหนอะหนะขึ้นมาด้วย ทุกก้าวที่เดินราวกับกำลังดิ้นรนอยู่ในบึงโคลน