เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 111 แสงกระบี่แยกฟ้า
บนฟากฟ้า แสงกระบี่สายนั้นคล้ายฉีกกระชากความมืดมิดอันเป็นนิรันดร์ นำพาความอหังการและความเผด็จการอันมิใช่ของทวีปเสวียนเซียว ฟาดฟันตรงไปยังทิศทางของสุสานกระบี่
หัวใจของหลินซิงเหอสั่นสะท้านอย่างรุนแรง ราวกับถูกมือใหญ่ที่ไร้รูปร่างบีบแน่น ความรู้สึกหายใจไม่ออกพลันเอ่อล้นขึ้นมาในใจ
ยันต์กระบี่ในทะเลสำนึกของนางคล้ายสัมผัสได้ถึงบางสิ่ง มันส่งเสียงหวีดหวิวอย่างกระสับกระส่าย ทุกครั้งที่สั่นสะเทือนล้วนดึงรั้งจิตวิญญาณของนาง
นั่นคือความหวั่นไหวที่เชื่อมโยงถึงกันทางสายเลือด เป็นเสียงเพรียกหาที่กำเนิดจากส่วนลึกของดวงวิญญาณ
"นี่... นี่มันอะไรกัน" น้ำเสียงของลู่เฟิงสั่นเครือ เขาแหงนหน้าขึ้น แสงกระบี่สายนั้นมิใช่เพียงแรงปะทะทางสายตา ทว่าคล้ายกับกระบี่คมกริบที่แขวนอยู่เหนือศีรษะ พร้อมจะตกลงมาฟาดฟันพวกเขาจนแหลกเป็นผุยผงได้ทุกเมื่อ
เสี่ยวเหมยยิ่งหน้าซีดเผือด นางคว้าชายเสื้อของหลินซิงเหอไว้แน่น ร่างกายสั่นเทาด้วยความหวาดกลัว