0104

⬢⬢⬢

ตอนที่ 104 ใต้รอยแยก

“แกร๊ก——”

เสียงแตกดังเผาะนั้น ราวกับฟางเส้นสุดท้ายที่ทับอูฐจนล้มลง และราวกับคำประกาศของเคียวมัจจุราชที่กรีดผ่านท้องฟ้ายามราตรีอันเงียบสงบ

พื้นดินสั่นสะเทือน รอยแตกร้าวประหนึ่งใยแมงมุมมีแท่นบูชายัญเป็นศูนย์กลาง แผ่ขยายออกไปรอบทิศทางอย่างบ้าคลั่ง

หลินซิงเหอรู้สึกเพียงใต้ฝ่าเท้าพลันว่างเปล่า โลกทั้งใบหมุนคว้าง

“กรี๊ด——” เสียงหวีดร้องของเสี่ยวเหมยกรีดผ่านอากาศ ทว่าไม่นานก็ถูกเสียงสายลมหวีดหวิวกลืนหายไป

หลินซิงเหอพยายามทรงกายอย่างสุดกำลัง กลับพบว่าตนเองกำลังร่วงหล่นลงไปอย่างรวดเร็ว

ความรู้สึกไร้น้ำหนักทำให้กระเพาะของนางปั่นป่วนอย่างรุนแรง ลำคอพลันผะอืดผะอมด้วยรสคาวหวานของเลือด

นางรู้ดี นี่คือการประท้วงของร่างกายหลังจากกระดูกกระบี่ถูกทำลาย