เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 85 คลื่นใต้น้ำปั่นป่วน
รัตติกาลราวม่านผืนมหึมาไร้เสียง ปกคลุมสุสานกระบี่ทั้งแห่ง
ภายในถ้ำร้าง แสงจันทร์สาดลงมาราวกับปรอท แลเห็นม้วนคัมภีร์ลับสุสานกระบี่เก่าแก่บนแท่นหินได้เพียงรำไร
หลินซิงเหอกลั้นลมหายใจ ปลายนิ้วไล้ไปตามผิวกระดาษหยาบ สัมผัสถึงความหนักอึ้งจากยุคโบราณนั้น
“จิตกระบี่ขั้นที่เก้า ล้วนแปรรูปได้ สามขอบเขตพลังคมกระบี่ ล้วนสื่อถึงวิญญาณได้…” นางพึมพำกับตนเอง ราวกับศิษย์ผู้ศรัทธา โลภกลืนทุกตัวอักษร ทุกอารมณ์ความหมายในคัมภีร์ลับ
อักษรลึกลับราวกลายเป็นภาพมีชีวิตทีละภาพในความคิด เงากระบี่นับไม่ถ้วนระยิบในท้องฟ้าดารา ปราณกระบี่ดั่งรุ้ง ฉีกกระชากนภา
นางสัมผัสได้ถึงจิตกระบี่ที่ปั่นป่วนในร่างกาย ราวถูกพลังลึกลับบางอย่างเรียกหา กระตือรือร้นจะขยับ
ทว่าเมื่อนางพลิกไปหน้าที่สอง อักษรโลหิตที่ผุดขึ้นมากะทันหันนั้น กลับราวน้ำเย็นหนึ่งอ่าง สาดดับความร้อนในใจนางในพริบตา
“ได้เพียงผิวหนังตาย ได้เพียงกระดูกตาย ได้เพียงดวงจิตจึงรับชะตา…”