เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 82 ค่ายกลกระบี่เริ่มต้นขึ้น
หลินซิงเหอรู้สึกว่าหมอกโดยรอบราวกับมีชีวิต เร่งรีบถอยร่นไปด้านหลัง เปิดทางสู่เส้นทางที่ไม่รู้จัก
เสียงลมหวีดหวิวข้างหู นางราวกับวิญญาณนับไม่ถ้วนกำลังกระซิบกระซาบ เล่าเรื่องความลับโบราณ
ชายเสื้อของนางถูกพายุกระชากจนขาดวิ่น เกิดเสียงดังสะบัดสะบั้น เกือบจะพาตัวนางทั้งคนเข้าไปในความว่างเปล่าอันไร้ที่สิ้นสุดนี้
ในที่สุด เบื้องหน้าก็เปิดโล่งขึ้นมาทันใด
แท่นบูชายัญโบราณแห่งหนึ่ง ตั้งตระหง่านอย่างเงียบงันอยู่เบื้องหน้า
มันผ่านลมฝนมาเนิ่นนาน เต็มไปด้วยร่องรอยของกาลเวลา ราวกับชายชราผู้เงียบงัน ที่ได้เป็นพยานการรุ่งเรืองและเสื่อมถอยของยุคสมัยนับไม่ถ้วน
ขั้นบันไดหินของแท่นบูชายัญซีดจางและแตกร้าว เต็มไปด้วยตะไคร่หนา ทุกตารางนิ้วล้วนแผ่กลิ่นอายแห่งกาลเวลาที่น่าเกรงขาม
ในอากาศอบอวลด้วยกลิ่นเน่าเปื่อยจาง ๆ นั่นคือกลิ่นที่เวลาทิ้งไว้ และเป็นการตกตะกอนของประวัติศาสตร์