0079

⬢⬢⬢

ตอนที่ 79 บทเศษเสี้ยวความทรงจำ

หลินซิงเหอกดกลืนลมปราณที่ปั่นป่วนลงอย่างฝืนใจ ดึงเสี่ยวเหมยไว้ ก้มตัวย่องอยู่ในพุ่มไม้เตี้ยแล้วเคลื่อนที่อย่างรวดเร็ว

ความหนาวเย็นเยือกในส่วนลึกของสุสานกระบี่ราวกับงูพิษที่แทรกซึมได้ทุกที่ ค่อย ๆ กลืนกินอุณหภูมิร่างกายของพวกนางทีละนิด

กว่าจะฝ่ามาได้ ทั้งสองก็มุดเข้าไปในถ้ำหินที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ

ปากถ้ำแคบจนคนเดียวก็แทบจะผ่านเข้าไปไม่ได้ แต่ข้างในกลับกว้างพอสมควร ยัดคนสองคนเข้าไปได้อย่างเฉียดฉิว

ที่นี่คือที่ซ่อนชั่วคราวที่หลินซิงเหอเคยลอบสำรวจภูมิประเทศมาก่อน

“ฮู……ฮู……” เสี่ยวเหมยพิงผนังหินที่เย็นยะเยือก หน้าอกขึ้นลงรุนแรง ใบหน้าซีดขาวราวกับเพิ่งถูกงัดขึ้นมาจากน้ำ