0065

⬢⬢⬢

ตอนที่ 65 ตามรอยในป่าทึบ

หลินซิงเหอ หลินเยว่เหอ และหลิ่วชิงรีบหนีออกจากถ้ำอย่างรวดเร็ว มุ่งเข้าสู่ป่าทึบมืดมิด

กิ่งก้านและใบไม้หนาแน่นบังท้องฟ้าและดวงตะวัน มีเพียงลำแสงบางเบาไม่กี่สายที่สาดผ่านเข้ามาได้อย่างยากลำบาก ทิ้งจุดแสงด่างพร้อยลงบนพื้นดิน

ในอากาศอบอวลด้วยกลิ่นดินชื้นและกลิ่นหอมสดชื่นของพืชพันธุ์ที่ไม่รู้จัก บางครั้งมีเสียงนกร้องแว่วมา ยิ่งขับให้ป่าดูเงียบสงัด

ฝีเท้าของหลินซิงเหอเบาและว่องไวราวกับแมวที่ปราดเปรียว นางกวาดสายตามองสภาพแวดล้อมรอบตัวไม่หยุด

นางกำมีดสั้นในมือไว้แน่น ใจเต้นตึกตัก กระทั่งแน่ใจว่าไม่มีร่องรอยของฝ่ายไล่ล่าแล้วจึงค่อยผ่อนลมหายใจลงเล็กน้อย