0061

⬢⬢⬢

ตอนที่ 61 ร่องรอยหญ้าแดนยมโลก

ลมทรายพัดเอาเศษหินกรวด หวีดหวิวอยู่ในหุบเขาอันเวิ้งว้าง

หน้าผาสูงชันขรุขระราวเขี้ยวงาของอสูรร้าย ทิ่มแทงสู่ท้องฟ้าสีหมองหมอง

หนามและวัชพืชเต็มพื้นแผ่กรงเล็บเหมือนพร้อมจะฉีกผู้บุกรุกเป็นชิ้น ๆ ทุกเมื่อ

หลินซิงเหอหรี่ตา ร่างผอมบางดูโดดเดี่ยวผิดเป็นพิเศษกลางลมทราย แต่ทว่ามือที่กำแผนที่อยู่นั้นหนักแน่นเป็นที่สุด

บนแผนที่ เครื่องหมายของหญ้าแดนยมโลกส่องแสงจาง ๆ นั่นคือความหวังเดียวของนาง

"มีคน" หลินซิงเหอลดเสียงลง เกือบจะแนบชิดหูของหลินเยว่เหอเอ่ย

นางจับภาพเงาคนที่พุ่งผ่านไปบนหน้าผาไกล ๆ ได้อย่างว่องไว เร็วจนเกือบเหมือนกระต่ายป่ากลางภูเขา

หลินเยว่เหอพยักหน้าเบา ๆ แววระแวดระวังวาบผ่านในดวงตาสีมรกต