0049

⬢⬢⬢

ตอนที่ 49 หน้าผาสิ้นหวัง

เสียงคำรามของจ้าวอวิ๋นดังก้องสะท้อนไปมาระหว่างหุบเขา ราวกับเสียงกู่ร้องของสัตว์ร้าย ทำเอาแก้วหูของหลินซิงเหอดังอื้ออึง

เขากัดฟันแน่น "หัวใจดวงจิตกระบี่" ในมือเปล่งแสงเย็นเยียบจาง ๆ สาดส่องใบหน้าอันเด็ดเดี่ยวของเขา

ไข่มุกล้ำค่าที่แฝงพลังมหาศาลเม็ดนี้ บัดนี้ได้กลายเป็นความหวังสุดท้ายของพวกเขา

"ตามข้ามา!" หลินซิงเหอตะคอกเสียงต่ำโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย หมุนตัวกระโดดไปยังเส้นทางสายเล็กที่แทบมองไม่เห็นตรงริมหน้าผา

หลี่เสวี่ยและอวิ๋นอู๋เฟิงตามติดอยู่ด้านหลัง ไม่กล้าชักช้าแม้เพียงเสี้ยวอึดใจ

ทางสายเล็กนี้ หากจะบอกว่าเป็นทางเดิน สู้เรียกว่าหินผาที่ยื่นล้ำออกมาบางส่วนบนหน้าผายังจะดีเสียกว่า

ใต้ฝ่าเท้าเต็มไปด้วยเศษหินตะปุ่มตะป่ำ หากประมาทเพียงนิดเดียวก็จะพลัดตกลงสู่ก้นเหวลึกหมื่นจั้ง