0039

⬢⬢⬢

ตอนที่ 39 ขอบเขตความเป็นความตาย

ฝีเท้าของหลินซิงเหอหยุดชะงักลงที่หน้าประตูห้องศิลา

สายตาเยียบเย็นสีฟ้าหม่นเบื้องหลังประหนึ่งเข็มเงินชุบเกล็ดน้ำแข็ง แทงเสียบจนต้นคอปวดแสบปวดร้อน

นางลูบคลำคัมภีร์โบราณร้อนลวกในอกเสื้อ แล้วกระชับจี้หยกที่ข้อมือแน่น—ในจี้หยกส่งแรงสั่นสะเทือนแผ่วเบาออกมา เป็นไป๋หลีที่คอยเตือนถึงอันตราย

"คุณหนู"

เสียงเรียกกดต่ำดังขึ้นจากเบื้องหลัง

หลี่เสวี่ยแวบกายออกมาจากเงามืด ชายกระโปรงสีขาวดั่งจันทร์กระจ่างเปรอะเปื้อนเศษหิน ในมือยังกำมันเทศเผาไว้ครึ่งหัว—นั่นคือสิ่งที่นางเพิ่งแอบย่องไปหยิบมาจากในครัวเมื่อครู่ เดิมคิดจะรอให้หลินซิงเหอบำเพ็ญเพียรเสร็จแล้วใช้รองท้อง

เวลานี้ดวงตาของดรุณีน้อยเบิกกว้างกลมโต ปิ่นไม้บนเรือนผมเอียงกะเท่เร่ก็ยังไม่สนใจจะจัดให้เข้าที่ "เมื่อครู่คบเพลิงของพวกยามเฝ้าเรือนมุ่งมาทางนี้ ข้าล่อพวกเขาไปที่ลานเรือนปีกทิศตะวันตกแล้ว แต่...แต่เมื่อครู่ในห้องศิลา คุณหนูพบเจอกับอะไรเข้าอีกหรือเจ้าคะ"

หลินซิงเหอมองปอยผมที่ชี้ฟูบนศีรษะของหลี่เสวี่ย ในลำคอพลันตีบตันขึ้นมา