0031

⬢⬢⬢

ตอนที่ 31 คลื่นใต้น้ำซัดสาด

ณ ทางออกแดนลับสุสานกระบี่ แสงสว่างจากค่ายกลเคลื่อนย้ายสาดกระจายออกมาราวกับแก้วผลึกแตกกระจาย บาดตาจนมิอาจลืมตาขึ้นมอง เงาร่างของหลินซิงเหอกับหลี่เสวี่ยถูกห่อหุ้มอยู่ท่ามกลางแสงเจิดจรัสนั้น ก่อนจะอันตรธานหายไปในพริบตา ครั้นแสงสว่างจางหายไป ทั้งสองก็มาปรากฏตัวอยู่ ณ มุมลับตาแห่งหนึ่งบนภูเขาหลังตระกูลหลิน รอบด้านมีแมกไม้รกชัฏ ช่วยบดบังเงาร่างของพวกเขาเอาไว้อย่างมิดชิด

ใบหน้างดงามของหลี่เสวี่ยเต็มไปด้วยความกังวล ดวงตาผลซิ่งจ้องมองหลินซิงเหอเขม็ง ริมฝีปากสีชาดขยับเอ่ย น้ำเสียงแฝงความร้อนรนและความวิตกอยู่หลายส่วน "ซิงเหอ ยามนี้เจ้าได้รับการยอมรับจากสุสานกระบี่แล้ว โอกาสวาสนาเช่นนี้เพียงพอให้พวกเราออกไปสร้างชื่อในโลกภายนอกได้ ไยต้องทนอยู่ที่ตระกูลหลินซึ่งกินคนไม่คายกระดูกแห่งนี้อีกเล่า" สายตาของนางกวาดผ่านกลุ่มสิ่งปลูกสร้างของตระกูลหลินที่เห็นรำไรอยู่ไกลๆ หลังคาโค้งยอดแหลมเหล่านั้นแฝงกลิ่นอายวังเวงท่ามกลางแสงยามโพล้เพล้ ประหนึ่งสัตว์ร้ายขนาดยักษ์ที่กำลังหมอบนิ่ง พร้อมจะเลือกกลืนกินผู้คนอยู่ทุกเมื่อ