เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 22 ความลับในห้องลับ
ราตรีแห่งทวีปเสวียนเซียว มักแฝงความพิศวงชวนอึดอัดยากจะเอ่ยไว้มากกว่ายามทิวาเสมอ
ลึกเข้าไปในคฤหาสน์ตระกูลหลิน แสงประทีปไหวระริก สาดส่องกระทบภูเขาจำลองธารน้ำไหลและศาลาหอเรือน บ่งบอกถึงบารมีของตระกูลใหญ่ผู้มั่งคั่งสูงศักดิ์
ทว่า ภายใต้ความรุ่งเรืองโอ่อ่านี้ กลับมีคลื่นใต้น้ำกำลังโหมซัดเงียบเชียบ
หลินซิงเหอเปลี่ยนมาสวมชุดสาวใช้ผ้าหยาบที่ซักจนสีซีดขาว เก็บซ่อนคราบโลหิตทั่วกายและความคมกล้าจากในแดนลับสุสานกระบี่จนมิดชิด
นางก้มหน้าก้มตา ก้าวเดินอย่างแผ่วเบาลัดเลาะไปตามระเบียงทางเดินยาว มือถือโคมไฟแสงสลัวราง ทอดเงาร่างผอมบางของนางให้ยืดยาวออกไป
ดวงตาคู่นั้นที่เคยเปล่งประกายเจิดจ้าคมปลาบอยู่ในถ้ำจิตกระบี่ บัดนี้ถูกแพขนตาหนาทึบบดบังไว้ เหลือเพียงความว่าง่ายและขลาดกลัว ราวกับยังคงเป็นนังสาวใช้โง่เขลาแห่งตระกูลหลินที่ผู้ใดก็รังแกได้ผู้นั้น
“ซิงเหอ เร็วเข้าหน่อย ทางคุณหนูรองต้องการน้ำร้อนแล้ว!” เสียงแหลมสูงของแม่นมผู้ดูแลดังแว่วมาจากที่ไม่ไกล