0015

⬢⬢⬢

ตอนที่ 15 การทะลวงจิตกระบี่

ปลายเท้าของหลินซิงเหอเพิ่งแตะลงบนกระเบื้องสีคราม ก็พลันรู้สึกเย็นวาบที่หลังคอ

สายลมราตรีหอบกลิ่นหอมของดอกกุ้ยฮวาพัดผ่านข้างหู นางแนบกายอยู่ในเงามืดใต้ชายคา มองดูบุรุษชุดดำเบื้องล่างเดินเลี้ยวผ่านประตูดวงจันทร์ไป

ฝีเท้าของอีกฝ่ายแผ่วเบาราวกับขนนก ทว่าทุกก้าวกลับหลบเลี่ยงแสงโคมไฟของเวรยามลาดตระเวนในจวนตระกูลหลินได้อย่างพอดิบพอดี นี่มิใช่แขกผู้มาเยือนธรรมดาอย่างแน่นอน แต่ดูเหมือน...สายลับที่คุ้นเคยกับผังของจวนเป็นอย่างดีเสียมากกว่า

“อีกสามวันยามจื่อ ที่ผาฝังกระบี่”

จู่ๆ ก็มีเสียงบุรุษทุ้มต่ำลอยแว่วเข้าหู

หลินซิงเหอร่างกายสะท้านไหว นางหมอบตัวลงต่ำ ปิ่นไม้ที่ปักผมเสียดสีกับปลายกระเบื้องเกิดเสียงแผ่วเบา

ยังดีที่บุรุษชุดดำเดินไปถึงใต้ระเบียงทางเดินแล้ว เสียงสนทนากับหลินเฟิงจึงถูกมู่ลี่ไม้ไผ่บดบังไว้ เหลือเพียงถ้อยคำขาดๆ หายๆ “...ค่ายกลบูชายัญโลหิต...ผังชะตาชีวิตของเยว่เหอ...สุสานกระบี่...”

“เยว่เหอ?” หลินซิงเหอรู้สึกถึงรสคาวหวานเอ่อล้นในลำคอ