0007

⬢⬢⬢

ตอนที่ 7 ความจริงในม่านหมอก

สายลมราตรีพัดผ่านแผ่วเบา นำพาความหนาวเหน็บมาสายหนึ่ง ลานเรือนของตระกูลหลินเงียบสงัดไร้สรรพเสียง มีเพียงเสียงนกราตรีร้องก้องมาจากที่ไกลๆ คอยทำลายความเงียบสงบนี้เป็นครั้งคราว

แสงเทียนริบหรี่สั่นไหว สาดส่องกระทบใบหน้าที่ตื่นตะลึงสองดวง หลินซิงเหอและหลินเยว่เหอแทบจะกลั้นหายใจไปพร้อมๆ กัน

"พี่... เฟิง... พี่ชาย?" น้ำเสียงของหลินเยว่เหอสั่นเครือ ราวกับว่าในช่วงเวลานี้ กาลเวลาได้หยุดนิ่งลง

ภายในหัวของหลินซิงเหอผุดคำถามขึ้นมานับไม่ถ้วน แววตาอันคุ้นเคยนั้น คิ้วอันทรนงคู่นั้น ทุกสิ่งดูเหมือนจะบ่งบอกถึงความจริงที่เป็นไปไม่ได้นี้