กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 303 ในที่สุดก็ถึงบ้าน!
ขบวนพระราชพิธีอันเกรียงไกรเดินทางมาหลายวัน ในที่สุดก็มองเห็นเงาของหมู่บ้านซวงซู่แต่ไกล
หลี่หว่านหมอบอยู่ข้างหน้าต่างรถม้า มองภูเขียวน้ำใสที่คุ้นตาตรงหน้า
ทุ่งนาริมทางและถนนดิน ใจนางก็อุ่นวาบขึ้นมาทันที มุมปากยกยิ้มขึ้นโดยไม่อาจห้าม
หลี่หว่าน: “ท่านย่า รีบดูสิพ่ะย่ะค่ะ พวกเราถึงปากหมู่บ้านแล้ว!”
ไท่เฟยผู้เฒ่าโน้มตัวไปที่หน้าต่างมอง แล้วพยักหน้ารัว ๆ “ถึงแล้ว ถึงแล้ว ในที่สุดก็ได้กลับมา ที่แห่งนี้มองแล้วยังรู้สึกอบอุ่นใจเช่นเดิม!”
เซวียนอี้นั่งอยู่ข้าง ๆ มองท่าทางดีใจของหลี่หว่าน แล้วยื่นมือไปจัดผมที่ถูกลมพัดยุ่งให้อย่างเบามือ แววตาเปี่ยมด้วยความอ่อนโยน
ยามนี้ ชาวบ้านตาดีที่ปากหมู่บ้านเห็นความเคลื่อนไหวกันตั้งแต่เนิ่น ๆ แล้ว