กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 283 ลูกสาวเรามีความผิดอันใด!
ว่าราชการยามเช้าในวันถัดมา!
“ผู้ใดมีฎีกาก็จงทูลขึ้นมา หากไม่มีเรื่องใดก็เลิกว่าราชการ!”
อัครเสนาบดีซุนก้าวออกมาเบื้องหน้า “ขุนนางเฒ่ามีฎีกา! ขุนนางเฒ่าขอทูลว่าองค์หญิงหว่านผิงใช้อำนาจรังแกผู้อื่น อาศัยสถานะองค์หญิงกดขี่ราษฎร”
ฮ่องเต้ขมวดคิ้ว “เจ้าจงเล่ามาว่าองค์หญิงหว่านผิงกดขี่ราษฎรอย่างไร และกดขี่ราษฎรผู้ใด”
เมื่ออัครเสนาบดีซุนเห็นฮ่องเต้ตรัสถาม เขาก็ยืดหลังตรงขึ้นทันที
เขาคุกเข่าลงกับพื้นทั้งน้ำตาและเสียงสะอื้น ก่อนจะร่ำไห้ฟ้องขึ้นมาทันใด “ฝ่าบาท ขอพระองค์ทรงให้ความเป็นธรรมแก่กระหม่อมด้วยพ่ะย่ะค่ะ!
องค์หญิงหว่านผิงนางนั้น…นางอาศัยว่าตนเป็นกิ่งทองใบหยก
มีสถานะสูงศักดิ์ จึงเห็นลูกสาวของกระหม่อมเป็นเพียงดินเหนียวที่ปั้นแต่งได้ตามใจ!