กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 277 โอ้โฮ แค่นี้ก็ไม่ไหวแล้ว!
ผิวหนังบนศีรษะถูกน้ำหยดแช่ไว้ตลอดเวลา จนนุ่มและขาวซีด
เริ่มเหนอะหนะเล็กน้อย จากนั้นก็เริ่มแดงและคัน
อยากเกาแต่ถูกมัดไว้กับเก้าอี้ ขยับร่างกายไม่ได้แม้แต่น้อย แม้แต่ศีรษะก็ส่ายไม่ได้ ต้องทนไว้อย่างนั้น
เสียงติ๊ก ติ๊ก นั้นถูกขยายใหญ่ขึ้นอย่างไม่สิ้นสุดในคุกลับอันเงียบสงัด
แทรกเข้าหูไม่หยุดพักตลอดเวลา ส่งเสียงจนพวกเขานอนไม่หลับเลย
ทั้งร่างกายกระสับกระส่าย อารมณ์ยิ่งหงุดหงิดรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้เลย
ถึงวันที่ห้า การทรมานจึงเริ่มต้นขึ้นอย่างแท้จริง ผิวหนังบนศีรษะถูกน้ำแช่จนเน่าเปื่อยสิ้นเชิง
ผิวแตกออก เผยให้เห็นเนื้อสีชมพูอ่อนข้างใน น้ำทุกหยดที่หยดลงมา