กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 230 ทั้งสองมาถึงเมืองถู่ปัว!
หลี่หว่านชักมือกลับ พลางปัดแขนเสื้อ จากนั้นยืนอยู่กับที่ มองเขาด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ “น้าชาย ตอนนี้ยังคิดว่าวรยุทธ์ของข้าเป็นแค่วิชาสามขาหรือไม่?”
โจวปิ่งหอบหายใจ พลางจัดเสื้อผ้าของตนเอง แล้วมองหลี่หว่าน
จากนั้นเขาก็มองเซวียนอี้ที่ยืนอยู่ด้านข้างด้วยสีหน้าสงบนิ่งอีกครั้ง ในที่สุดก็ยอมรับความจริงว่าเขาเอาชนะเด็กสาวผู้หนึ่งไม่ได้
เขาทั้งหัวเราะทั้งร้องไห้ พลางชี้ไปยังหลี่หว่าน “เจ้า ๆ ๆ... แม่หนู เจ้าซ่อนความสามารถได้ลึกล้ำเกินไปแล้ว!
ข้ายังนึกว่าเจ้าเพียงใจกล้าเท่านั้น ไม่คิดเลยว่าวรยุทธ์จะร้ายกาจถึงเพียงนี้!”