กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 227 แม้แต่พ่อเจ้าก็ไม่กล้าพูดกับข้าเช่นนี้!
หลังทั้งสองเสร็จธุระ หลี่หว่านก็โยนเซวียนอี้ออกจากมิติวิเศษ ส่วนตนเองนั้นเตรียมตัวนอนหลับให้สบาย
เซวียนอี้พบว่าตนถูกโยนออกมา “ใช้เสร็จก็โยนทิ้งเสียเลยหรือ เจ้าคนใจดำน้อย”
มองด้านนอกแล้วเดินออกไป “เสวียนอี ไปเรียกหลิวอวี่มาที่นี่”
“ขอรับ นายท่าน”
ไม่นานเสวียนอีก็พาหลิวอวี่เดินมา!
หลิวอวี่สูงหนึ่งเมตรแปดกว่า ใบหน้าเต็มไปด้วยหนวดเคราเต็มแก้ม ผิวสีข้าวสาลี ร่างกายกำยำล่ำสันยิ่งนัก
“ท่านอ๋อง ท่านเรียกข้า”
เซวียนอี้มองเขา “ส่งคำสั่งลงไป รวมพลที่ประตูเมืองภายในหนึ่งเค่อ โจมตีพวกมันโดยไม่ทันตั้งตัว”