กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 220 พบเบาะแส!
เซวียนอี้ราวกับสัมผัสได้ถึงบางสิ่ง จู่ ๆ ก็เงยหน้าขึ้น สายตากวาดตรงไปยังทิศทางที่หลี่หว่านยืนอยู่
แววตาคมกริบราวกับดาบ “ผู้ใด?”
หลี่หว่านตกใจจนลมหายใจแทบหยุด “แม่เจ้าเอ๊ย! แบบนี้ก็สัมผัสได้ด้วยหรือ!”
เซวียนอี้จ้องมองไปยังที่ที่ไร้ผู้คนอยู่ครู่หนึ่ง คิ้วขมวดเล็กน้อย
สุดท้ายก็คิดว่าตนเองเหนื่อยเกินไปจนเกิดภาพลวงตา จึงส่ายหน้าเบา ๆ
พึมพำเบา ๆ ว่า “ช่วงนี้เหนื่อยเกินไปหรือไร... เหตุใดจึงรู้สึกอยู่เสมอว่าเจ้ายู่ข้างกายข้า”
หลี่หว่านรู้สึกจมูกแสบโล่งเล็กน้อย เจ้าคนโง่ ข้าอยู่ที่นี่จริง ๆ ข้ามาปกป้องเจ้าแล้ว
เซวียนอี้ลุกขึ้นยืน เดินไปที่ข้างประตู มองออกไปยังความมืดมิดด้านนอก