กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 216 พระสนมหลิ่วคลุ้มคลั่ง!
หลี่หว่านเห็นตัวอักษร “ได้” นั้น ก็ตื่นเต้นจนบอกไม่ถูก
นางจึงรีบเดินไปที่ประตู พอผลักประตูก็เปิดออกจริง ๆ
ช่างเป็นพื้นที่ว่างเปล่าที่ไม่มีสิ่งใดเลยจริง ๆ ด้วย มีขนาดราวสองหมู่
นางจึงพึมพำว่า “ไม่คิดว่าที่แห่งนี้จะไม่เล็กเลยสักนิด มันไม่ใช่ระบบจริง ๆ หรือ”
ยามนั้นได้ยินเสียงของชิงอวี้ นางจึงปิดประตูแล้วออกจากมิติ
หลี่หว่านเพิ่งออกมาจากมิติ หัวใจยังเต้นตึกตัก ไม่สามารถกลั้นรอยยิ้มเบ่งบานบนใบหน้าไว้ได้
เมื่อครู่ที่นางอยู่ในนั้นราวกับฝันไป ทั้งที่เดิมเพียงพูดเล่นกับสิ่งนั้นบนกำแพงตามอารมณ์เท่านั้น
บ่นว่ามิติเล็กเกินไป บรรจุของได้ไม่มาก สุดท้ายกลับเปิดพื้นที่ว่างขนาดสองหมู่ให้นางจริง ๆ