เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 214 พบผู้ลี้ภัย!
ทุกคนกินอิ่มดื่มหนำแล้วจึงตบพุง เดินทางต่อไป แสงอาทิตย์สาดส่องจนร่างกายอบอุ่นไปทั้งตัว
รถม้าโคลงเคลงไปมา หลี่หว่านเอนกายพิงเบาะนุ่ม ในมือยังกำขนมกรอบคำเดียวนมสดไว้ครึ่งชิ้น กินอย่างเอร็ดอร่อยจนพึงพอใจยิ่งนัก
ฮ่องเต้ลิ้มรสเบียร์พลางเหลือบมองหลี่หว่านไปด้วย
จู่ ๆ เขาก็เอ่ยหยอกล้อว่า “หว่านเอ๋อร์ มิติวิเศษของเจ้านี่ช่างเป็นหีบสมบัติสารพัดนึกจริง ๆ เดินทางไกลยังทำราวกับมาเที่ยวชานเมือง
เมื่อเข้าเมืองหลวงแล้ว เจ้าต้องมอบสูตรลับเหล่านี้ออกมาทั้งหมด เราจะให้พ่อครัวหลวงเรียนรู้จากเจ้า”
หลี่หว่านยัดแป้งกรอบเข้าปากแล้วพูดอย่างอู้อี้ว่า “ไม่ได้หรอกเจ้าค่ะ นี่เป็นเคล็ดลับเฉพาะของท่านป้าซิ่ว
อีกอย่าง ข้าเองก็ทำไม่เป็น จะสอนพ่อครัวหลวงได้อย่างไร ท่านอย่าได้ฝันหวานเลยเจ้าค่ะ”