กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 173 ตะพาบอะไร เอามาให้ข้าตัวหนึ่ง!
หลี่หว่านมองโจวฮั่นอวิ๋นผู้อ่อนแอ รู้สึกอย่างบอกไม่ถูกว่าเขาน่าสงสารอยู่บ้าง
โจวฮั่นอวิ๋นทำหน้าเหยเก “พี่สะใภ้...”
โจวปิ่งเข้าไปเตะอีกที “ชายชาติผู้ชายพูดจาแบบนี้ เจ้าไม่ขยะแขยงหรือไง รู้แต่แรกว่าเจ้าจะเป็นแบบนี้ สู้เกิดเป็นแม่นางนุ่มนิ่มยังดีกว่า”
โจวฮั่นอวิ๋นหุบปากทันที ลูบก้นตัวเองไม่พูดอีกสักคำ
มองหลี่หว่านอยู่อย่างนั้น หลี่หว่านถูกมองจนทำอะไรไม่ถูก
จึงเอ่ยขึ้น “มองข้าทำไม ไม่ใช่ข้าเตะเจ้านี่”
โจวปิ่งเข้าไปเตะอีกที “นี่คือพี่สะใภ้ของเจ้า ไร้เรื่องก็มองเลอะเทอะ ระวังพี่ชายลูกพี่ลูกน้องของเจ้าจะควักลูกตาออกมา”