กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 155 องค์ชายสี่มาแล้ว!
พระสนมหลิ่วมองตำหนักบรรทมอันว่างเปล่าแห่งนี้ด้วยดวงตาแดงก่ำ ความเคียดแค้นในดวงตาแทบจะเอ่อล้นออกมา
“เสด็จแม่ เสด็จแม่!” เสียงบุรุษผู้หนึ่งดังเข้ามา
พระสนมหลิ่วเงยหน้าขึ้นมอง “ลูกพ่อ!”
ผู้มาเยือนก็คือองค์ชายสี่ ‘เซวียนหยวนหง’ ลูกชายของพระสนมหลิ่ว
องค์ชายสี่มองเสด็จแม่ผู้เลอโฉมสะกดใจอยู่เสมอ บัดนี้กลับมีสภาพซูบเซียวจนปวดใจยิ่งนัก
องค์ชายสี่เร่งฝีเท้าสามก้าวรวบเป็นสองก้าว พุ่งมาถึงเบื้องหน้าหลิ่วเยว่หรง แล้วเอื้อมมือประคองแขนนาง
น้ำเสียงของเขาสั่นเครือ “เสด็จแม่ เหตุใดท่านจึงทำให้ตนเองมีสภาพเช่นนี้เล่า
ใบหน้าซีดไร้สีเลือดเช่นนี้ หรือว่าองครักษ์เหล่านั้นกล้าละเลยท่าน? ข้าจะไปจัดการพวกมันเดี๋ยวนี้!” กล่าวจบก็ทำท่าจะพุ่งออกไปด้านนอก