กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 153 ฝากพวกเจ้าสองคนแล้ว!
เซวียนอี้มองเขา “ข้ามาเพื่อบอกเจ้า มิใช่มาถามความเห็นเจ้า
ชั่วชีวิตนี้ข้าจะแต่งกับนางเพียงผู้เดียว หาไม่แล้วข้าจะไม่แต่งภรรยาไปตลอดชีวิต”
“เจ้า เจ้า ไม่ได้! เรื่องนี้ข้าไม่เห็นด้วยเด็ดขาด!”
“เจ้าไม่เห็นด้วยก็ไร้ประโยชน์ ขอเพียงข้าเห็นด้วยก็พอ อย่างมากข้าก็กลับชนบทไปเสีย ท่านอ๋องผู้นี้ข้าก็ไม่เป็นแล้ว”
ฮ่องเต้ถึงกับพูดไม่ออก: ดูท่าเขาคงชอบแม่นางชาวบ้านผู้นั้นเข้าแล้ว เช่นนั้นตนยอมตกลงไปก่อน รอได้พบแม่นางชาวบ้านผู้นั้นแล้วค่อยว่ากัน
คิดถึงตรงนี้ ฮ่องเต้จึงเอ่ยปาก “เอาล่ะ ขัดเจ้าไม่ได้ก็จริง แต่ข้าต้องพบแม่นางชาวบ้านผู้นี้ก่อนจึงจะได้
หากนางหยาบคายต่ำช้า ต่อให้พูดอย่างไรข้าก็ไม่มีวันยอมให้นางมีชื่ออยู่ในทำเนียบผีเสื้อหยกหลวง”