กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 133 เสียใจภายหลังเหลือเกิน!
เมื่อคนผู้นั้นได้ยิน เขาจึงเพิ่งเข้าใจว่าที่หลี่หว่านพูดตั้งแต่แรกคือให้เข้าไปยังส่วนลึกของป่า
เพื่อป้องกันไม่ให้เสียงร้องดังเกินไป จนคนอื่นได้ยินว่าพวกเขามีกันหลายคน
บัดนี้เขารู้สึกเสียใจยิ่งนัก เหตุใดคืนนี้ต้องออกมาดื่มสุรา เหตุใดดื่มเสร็จแล้วไม่กลับบ้าน และเหตุใดต้องไปหาเรื่องปีศาจร้ายตนนี้ด้วย
หลี่หว่านชักดาบออกมา คนผู้นั้นพลันทรุดนั่งลงกับพื้น หลี่หว่านย่อตัวลงแล้วดึงดาบออกมา!
“อ๊าก อ๊าก”
หลี่หว่านมองเขาพลางยิ้ม จากนั้นยกดาบในมือขึ้น แทงลงไปยังต้นขาของเขาเต็มแรง
“อ๊าก ขาของข้า! นังสารเลว หากเจ้ามีความสามารถก็สังหารข้าเสียสิ”