กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 114 ตาซ้ายยืนยาม ตาขวาเฝ้าเวร!
ไท่เฟยผู้เฒ่ามองหลี่หว่านพลางหัวเราะ “หว่านเอ๋อร์ของพวกเราเก่งกาจจริง ๆ แม้แต่คนในเมืองจวนยังรู้จักบะหมี่ตากแห้งของพวกเราเลย”
หลี่หว่านคล้องแขนไท่เฟยผู้เฒ่า “แน่นอนอยู่แล้ว! ไม่ดูเสียหน่อยหรือว่าข้าเป็นหลานสะใภ้ของผู้ใด จะไม่เก่งกาจได้อย่างไรเล่า!”
ไท่เฟยผู้เฒ่าตบไหล่นางเบา ๆ “ข้ากำลังชมเจ้าอยู่ เหตุใดถึงได้ถือโอกาสลากข้าเข้าไปเกี่ยวด้วยทุกที”
หลี่หว่านเอียงศีรษะพิงไหล่ของนาง “นั่นก็เพราะข้าชอบย่าที่สุดอย่างไรเล่า”
เมื่อกล่าวถึงตรงนี้ หลี่หว่านก็พลันนึกถึงอาจารย์ขึ้นมา ไม่รู้ว่าชาตินี้จะยังมีโอกาสได้พบตาเฒ่าอาจารย์อีกหรือไม่!