กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 99 เมื่อครู่เจ้ายังอวดดีนักมิใช่หรือ!
จากนั้นคณะหนึ่งก็เดินขึ้นไปบนภูเขา ตลอดทางจางเหยาตื่นเต้นมาก พูดเจื้อยแจ้วไม่หยุด
โจวฮั่นอวิ๋น หญิงคนนี้นี่ช่างพูดช่างจากจริง ๆ เสียงหนวกหูจะตาย
เซวียนอี้ก็ขมวดคิ้ว กุ๊ก ๆ ๆ หัวเราะเหมือนแม่ไก่
ชิงอวี้ ยังดีที่พระชายาหัวเราะไพเราะกว่า
เสวียนอีหยิบสมุดเล่มเล็กออกมา หาภรรยานั้นเด็ดขาดอย่าหาคนช่างพูดเช่นนี้
เฟยอวี่ หญิงคนนี้เหมือนนกกระจิบ ช่างร้องเรียกเสียจริง!
หลี่หว่านกลับรู้สึกว่าจางเหยาเป็นเช่นนี้ก็ดีทีเดียว เหมาะกับวัยของนาง เปี่ยมด้วยชีวิตชีวา
หลี่หว่าน “พวกเราผู้หญิงเก็บเห็ดกับผักป่ากันที่นี่ พวกเจ้าผู้ชายไปล่าสัตว์ เดี๋ยวเรากลับไปเพิ่มมื้อกินกัน”