กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 97 สิ่งที่เจ้ามี ข้าก็มี!
เตียงของไท่เฟยผู้เฒ่าไม่อาจนอนได้ถึงสี่คนจริง ๆ ชิงอิงจึงแบกแม่นมหลี่ที่หลับอยู่กลับไปยังห้องของนางเอง
ไท่เฟยผู้เฒ่าง่วงเหลือเกิน พอล้มตัวลงบนเตียงไม่นานก็หลับไป
หลี่หว่านยังกอดแขนชิงอวี้ไว้ “ชิงอวี้ เจ้าช่างดีเช่นนี้ ค่ำคืนยังคอยปกป้องข้าและอยู่เป็นเพื่อนข้านอนอีก”
ชิงอวี้ตบหลังนางพลางกล่าว “รีบหลับเถิด!”
ชิงอวี้: พระชายาช่างติดคนจริง ๆ ข้าเองก็ชอบนัก!
(ชิงอวี้เพียงเป็นผู้หลงใหลคนหน้าตาดีอย่างบริสุทธิ์ใจ ไม่มีความคิดอื่นแอบแฝง)
หลี่หว่านกล่าวอย่างเด็ก ๆ “ได้ ข้าฟังชิงอวี้! เจ้าเหมือนพี่สาวของข้า ข้าชอบชิงอวี้ที่เป็นเหมือนพี่สาว”