กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 79 อายุมากก็ดีเช่นนี้ หัวถึงหมอนก็หลับ!
หลี่หว่านหันกลับไปเดินต่อ เวลานี้มีขอทานสามคนเดินสวนมา
“หยุด เดี๋ยว พวกเจ้าจงเอาของมีค่าออกมาทั้งหมด”
หลี่หว่าน: “ว้าว! เจอปล้นแล้ว! ดีจริง! พวกเจ้าไม่ต้องลงมือเลย ปล่อยให้ข้าจัดการเอง”
ขอทานแก่คนหนึ่งยิ้มอย่างลามก: “โอ้ ยังเป็นภรรยาน้อยที่กระตือรือร้นอีก
แต่ข้าผู้นี้ชอบที่สุด! เจ้าเข้ามาให้ข้าลูบคลำหน่อย”
เซวียนอี้มองเขาราวกับมองคนตาย กำลังจะก้าวไปข้างหน้า
หลี่หว่านขวางเขาไว้: “ตกลงกันแล้วว่าปล่อยให้ข้าจัดการ”
เซวียนอี้จนใจจึงพยักหน้า หลี่หว่านเดินไปทางขอทานคนนั้น