กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 55 ไม่เป็นไร ข้ามีประทัดพุ่งฟ้า
ทั้งสองขุดโสมออกมา “เซวียนอี้ โสมของข้าต้นนี้ยังใหญ่กว่าต้นที่เจ้าพบครั้งก่อนอีกนะ”
เซวียนอี้มองที่มือของนาง “ไม่เล็กจริง ๆ แต่ของข้าใหญ่กว่านี้”
พูดจบก็หยิบออกมา หลี่หว่านมองโสมต้นที่มีรูปร่างคล้ายคนแล้ว
หลี่หว่าน “ต้นนี้เกรงว่าจะกลายเป็นภูตแล้วกระมัง! ข้ามีด้ายแดง รีบมัดมันไว้ อย่าให้มันหนีไป”
เซวียนอี้มองนาง “โสมต้นนี้ยังหนีได้อีกหรือ!”
หลี่หว่านมัดด้วยด้ายแดงไปพลางพูด “อ๊ะ เจ้าไม่เข้าใจ ผู้เฒ่าผู้แก่ล้วนพูดเช่นนี้”
มัดเสร็จหลี่หว่านเก็บโสมเข้าไปในมิติ “ไปกันเถิด พวกเราหาต่อ เผลอ ๆ อาจเจออีกก็ได้”