กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 38 นี่ไม่ใช่! เรื่องที่ควรอวด
เซวียนอี้หน้าดำครึ้ม “ไสหัวไป...”
หลี่จาวตี้สะดุ้งเฮือก แต่นางหิวเหลือเกิน
ที่บ้านพ่อแม่ก็ไม่รู้เป็นอะไร แม่ถูกขังไว้ในห้องเก็บฟืน
พ่อหน้าดำครึ้มน่ากลัวยิ่งนัก นางกลัวจนไม่กล้ากินข้าว
จึงรีบวิ่งขึ้นเขามาตัดหญ้าเลี้ยงหมู ตอนนี้เห็นไก่ป่าในมือเซวียนอี้
ยิ่งอยากกินจนทนไม่ไหว จึงรวบรวมความกล้า “น้องเขย ไก่ของเจ้า...”
เซวียนอี้ไม่รอให้นางพูดจบ “ไม่ได้ ไสหัวไปเดี๋ยวนี้”
หลี่จาวตี้ร้องไห้ออกมา “น้องเขย เรื่องนั้นข้าไม่เอาไก่ป่าก็ได้ เจ้ามีอะไรกินหรือไม่ ข้า...”
เซวียนอี้ “ไม่มี”