กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 28 ข้าจะไปดูหลานสะใภ้
หลี่หว่านยิ้มจนตาหยี “ไปกันเถิด พวกเราลอกหน่อไม้ต่อ แล้วกลับไปข้าจะทำของอร่อยให้เจ้ากินเป็นรางวัล”
เซวียนอี้รู้สึกเหมือนหัวใจถูกบางสิ่งกระแทก ‘ตุบ ๆ’ เต้นเร็วจนแทบหลุดออกมา
ผู้หญิงคนนี้แท้จริงแล้วก็ดีอยู่ จิตใจเมตตา หน้าตาก็งดงาม
หลี่หว่านเห็นเขายังไม่ขยับ “ไปสิ! ยังยืนโง่ทำอะไรอยู่เล่า!”
เซวียนอี้จึงได้สติ “แหม... ไปกันเถิด!”
ทั้งสองลอกหน่อไม้ฤดูใบไม้ผลิเสร็จอย่างรวดเร็ว แล้วพากันเดินลงเขา ตลอดทางหลี่หว่านอารมณ์ดีมาก
พลางเดินพลางฮัมเพลงเบา ๆ “เห็นควันไฟลอยขึ้นอีกครั้ง แสงพลบค่ำสาดส่องผืนแผ่นดิน...”