ตอนที่ 18 ช่างกระอักกระอ่วน

ตอนที่ 18 ช่างกระอักกระอ่วน

หลี่หมาจื่อเห็นนางไม่ปฏิเสธ ใจก็กล้าขึ้น มือเริ่มไม่เรียบร้อย

หวังซื่อรู้สึกร่างกายยามนี้ราวกับมีกองไฟกองหนึ่ง ร้อนผ่าวไปทั้งตัว

จากนั้นทั้งสองก็กลิ้งขึ้นเตียงอย่างรวดเร็ว ครั้งก่อนหวังซื่อถูกยาสลบ สติยังไม่แจ่มใสนัก

แต่ครั้งนี้ต่างออกไป ครั้งนี้นางมีสติเต็มที่ รู้สึกสุขสมอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

ยามนี้ข้างนอกฝนตกหนัก หยาดฝนกระทบชายคา ‘ติ๊ก ต็อก ติ๊ก ต็อก’ ไม่หยุด

เสียงฝนดังมาก พอดีกลบเสียงไม่กลมกลืนภายในห้องไว้จนหมด

เมื่อเสร็จแล้ว หวังซื่อก็หนุนอยู่ในอ้อมแขนหลี่หมาจื่อ “เจ้านี่ช่างเลวเสียจริง”