กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 16 สวรรค์เอ๋ย! ผ่าข้าให้ตายเถิด
เช้าวันรุ่งขึ้นแต่เช้า หลี่หว่านตื่นเพราะร้อน ลืมตาขึ้นก็พบว่าเซวียนอี้นอนอยู่ข้าง ๆ
ที่สำคัญที่สุดคือขาของนางพาดอยู่บนตัวเขา แขนก็กอดเขาไว้
มือยังวางอยู่บนหน้าอกเขา หลี่หว่านมองกล้ามอกนั้นแล้วเผลอคลำขึ้นมา
เซวียนอี้ตอนนี้ก็ตื่นขึ้นมองนาง “ลูบดีหรือ”
หลี่หว่าน “ลูบดี... ไม่ใช่ เจ้ามาอยู่บนเตียงข้าได้อย่างไร”
พูดจบก็นั่งขึ้นทันที รู้สึกว่าท้องยังปวดมาก
หลี่หว่านก้มมองเสื้อผ้าเขา อะไรกัน! ฟ้าเอ๋ย! ลงฟ้าผ่าสักสายให้ข้าตายเสียเถิด!
หลี่หว่านเห็นเลือดของตัวเอง ทำให้เสื้อผ้าเซวียนอี้เปื้อนแดงเป็นหย่อม