กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 4 หวังซื่อถูกบังคับให้ลักลอบคบชู้
หลายคนมาถึงทางศาลบรรพชน ยังดีที่ฟางแห้งมีไม่มาก นักจึงดับไฟได้ในไม่กี่ที
หัวหน้าหมู่บ้านเดินมา “เรื่องนี้เป็นอย่างไรกัน ศาลบรรพชนดี ๆ ทำไมเกิดไฟไหม้ขึ้น”
ชาวบ้านที่อยู่ใกล้ที่สุดเดินมา “หัวหน้าหมู่บ้าน สุนัขเหลืองตัวใหญ่ของข้าเห่าอยู่ตลอด ข้านึกว่ามีขโมยเข้ามา
ออกมาดูจึงพบว่าไฟไหม้ ส่วนเพราะอะไรกันแน่ข้าก็ไม่รู้”
ตอนนี้มีอาสะใภ้ผู้หนึ่งพูด “ในศาลบรรพชนมีเสียง ฟังดูเหมือนเสียงลักลอบคบชู้”
“ใครกันช่างไม่ละอาย กล้าลักลอบคบชู้ในศาลบรรพชน!”