กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 1 ข้ามภพ
“รีบลุกขึ้นมาทำอาหารสิ! อย่ามัวนอนแอ้งแม้งทำเป็นตายอยู่ตรงนั้น” หญิงวัยกลางคนผู้หนึ่งเอ่ยขึ้นด้วยวาจาเจ็บแสบ
“แม่ ข้ามองนางแล้วทำไมไม่ขยับเลย นางคงไม่ตายไปแล้วกระมัง!” หลี่จาวตี้มองคนที่นอนอยู่บนพื้นแล้วเอ่ยถาม
“ตายไปยิ่งดี! ตายไปแล้วที่นาและบ้านของนางก็เป็นของพวกเราไม่ใช่หรือ” หวังซื่อมารดาของจาวตี้เอ่ยขึ้นอย่างแช่มชื่นในใจ
“แม่! หากนางตายขึ้นมา! พวกเราก็ต้องติดคุกหลวงนะ!” หลี่จาวตี้เริ่มหวาดกลัว
หวังซื่อ: “กลัวอะไร! นางล้มเองหัวฟาดตายเอง เกี่ยวอะไรกับพวกเรา”
ถึงจะพูดเช่นนั้น แต่นางก็เริ่มหวาดเสียวในใจขึ้นมาบ้างแล้ว
เพราะแรงที่ตนใช้ตีด้วยไม้เมื่อครู่ เป็นตนย่อมรู้ดี